بنای کافه ایران در نزدیکی پل کالج قرار داشت و به نظر می رسید متعلق به اوایل دهه دهه ده باشد. نمای بنا، التقاطی متقارن با محور مرکزی بود که آثاری از تجربه های جدید در طراحی بالکن در آن دیده می شد.

این بنا در سال هزارو چهارصد و یک در شرایطی تخریب شد که گزینه مرمت و احیاء مجدد آن در حال مذاکره بود. در سال هزار و چهارصد و دو برای مدتی پلاکارت فروش قطعه زمین در کنار حصار کارگاهی آن دیده می‌شد.

 تخریب یک بنا پایان زیست و فرصت مطالعه تاریخ معماری و شهرسازی یک محدوده است اما جای خالی آن در شهر و تاثیر مستقیم آن بر روی امنیت محدوده و توسعه آسیبهای شهری تا زمان ساخت پلاک بعدی غیر قابل انکار است.