کتاب "من، بالزاک و عشق" خاطرات مهندس بهروز مرباغی ست که هم اکنون بیشتر نام اورا برای تلاشش برای احیا "محله عودلاجان" و خانه اردیبهشت و خانه قصه در کنار رضا کیانیان و فرهاد توحیدی شنیده می شود. این کتاب شرح زندگی زیسته او تا اوایل دهه 60 می باشد که امیدواریم فرصت مناسبی برای انتشار باقیآن روزگار رفته هم مهیا گردد. در این کتاب بیش از آنکه از جهان معماری و مرمت و احیا بشنویم شاهد تلاش نسلی از فرهیختگان و کمال اندیشان هستیم که با سلاح دانش بر پایه مطالعه و آموزش تلاش برای بهبود جهان برای همه داشتند. 

به لحاظ شهری کتاب حاوی نکات جالبی به ویژه در محدوده جمهوری، حوالی میدان بهارستان است که علاوه بر اینکه بخش قابل توجهی از تاریخ نشر را در بر می گیرد، سندی ست از پوست اندازی فعالیت شهری که همراه مردمش فعالیتش را به روز می کند. راسته کتابفروشی ها که زمانی در محدوده مسجد جامع و بعدتر خیابان ناصر خسرو بود و در دهه بیست تا پنجاه نیز در خیابان شاه آباد-جمهوری جای گرفته بود ،به نظر می رسد در اواخر دهه پنجاه است که از این محدوده به سمت خیابان انقلاب همراه با اهالی اهل علمش جابه جای می شود و جنانکه هم اکنون شاهد هستیم به نظر می رسد در سالهای آغازین قرن جدید این جابه جایی همچنان به سمت شمال ادامه دارد و هم اکنون در محور کریمخان جای گرفته است.