اولین انتشار: 21 اردیبهشت 1398

درباره فیلم آمده است:
“این مستند نگاهی دارد به تهران و پلِ صدر؛ رابطه شكل شهر و شيوه‌هاى زندگى، زيرساخت‌های شهرى و رفتارهاى شهروندى “

ارزش این فیلم بیش از هر چیز در به تصویر کشیدن زندگی روزمره تهران با پل صدر می باشد. به نوعی کیفیت سنجی یک پروژه شهری اجرا شده را می‌توان دید. شاید به لحاظ سینمایی نقدهایی برآن وارد باشد، اما بی‌شک تداوم حضور چنین آثاری ذیل زندگی روزمره تهران در افزایش دقت در تصمیم گیری و اجرای پروژه های شهری اثر گذار خواهد بود.

به بهانه فیلم “دیوارآبی” فرصتی دیدیم که بخشی از مصاحبه دکتر ترانه یلدا و دکتر بهشتی را مرور نماییم.

دکتر یلدا: پس شما خوشبین هستید. یعنی ارزشها دارند مسیر درستی  را می روند و شهرداری که به خاطر درآمدزایی در این سالها به نوعی مجبور بوده  از کیفیت غافل باشد حال می رود که به تهران تاریخی و هویتها و ارزشهایی که در شهر وجود دارد توجه کند.

دکتر بهشتی: بله من خوشبینم. اهل شهر دارند متوجه می‌شوند. به اعتبار اهل شهر، شما هم که اهل شهر تهران هستید متوجه می شوید. هنوز به عنوان یک شهرساز متوجه نمی‌شوید. هنوز شهرداری به عنوان مدیریت شهری متوجه نیست، ولی تک تک کسانی که در آن کار می‌کنند متوجه هستند. هنوز شهرداری همان حرفهای قبلی را می‌زند، اما نمی‌دانم چرا پیاده‌روها را سامان می‌دهد؟پس یک جایی دچار تناقض شده اند، فکر می‌کنند بعضی کارها واجبتر است. الان شهرداری پل صدر یعنی دو طبقه شدن بزرگراه را در دست ساخت دارد و خیلی تلاش می کند آن را به مردم بقبولاند اما مردم دیگر کف مرتب نمی‌زنند. اهل شهر دیگر متقاضی کیقیت‌اند. دیگر مسائل کمّی مشکلشان را حل نمی‌کند.

حال جامعه تخصصی ما باید سیگنال‌ها را دریافت و خودش را آماده بکند برای ورود به این فاز جدید. نه اینکه همان حرفهای گذشته را بزند، باید تمرین کند باید یاد بگیرد. ما باید پاسخگوی جامعه مدنی‌مان باشیم.

زمان آقای کرباسچی می‌گفتند: شهر من، خانه من. به ایشان می گفتم: آخر چه کسی دارد این جمله را می‌گوید؟ در زمان ایشان گوینده این جمله مدیریت شهری بود حال رفته رفته این جمله از زبان ساکنان شهر شنیده می‌شود.

به تدریج شهروندان نسبت به فضای شهری احساس علاقه و مسئولیت می‌کنند. وقتی با روایت مکانها آشنا می‌شود، تفاوتها آشکار و تازه پرده از روی شهر برداشته می‌شود.مجله معمار،شماره ۷۳،خرداد و تیر ۱۳۹۱

پیشنهاد مطالعه:

گفت‌وگو با تارا توکلی و فرزانه بهرامی کارگردانان مستند «دیوار آبی»/ هیولای سیمانی غول پیکر